Verhuisbericht

Gezien het uploaden van foto’s bij wordpress totaal niet handig werkt, ben ik verhuisd naar een nieuwe blog!
Blijf me volgen op http://lieke.full-hyperion.nl!

x Lieke

Propedeuse

Vanavond mijn presentatie Engels ingehaald, én gehaald! Dat betekent dat ik al mijn studiepuntjes van het eerste jaar gehaald heb en dus mijn propedeuse binnen heb! \o/

Stage Beekse Bergen

Het is alweer even geleden dat ik een berichtje heb geplaatst, maar ik heb het ook zo druk! Ik loop nu ondertussen alweer bijna vier weken stage bij de Beekse Bergen en het bevalt super! Sinds deze week mag ik mezelf officieel Ranger noemen, ik heb het opleidingstraject tot Ranger met succes afgerond en mag nu zelf busrondleidingen geven. Ja, je leest het goed, ik heb op een bus leren rijden! Zo een van tien ton zwaar en twaalf meter lang. Dat is net zo ver als dat een rode reuzenkangoeroe kan springen. Want behalve alleen leren rijden, heb ik ook alle dieren moeten leren herkennen en er iets over kunnen vertellen. En dat lijkt best simpel, ik bedoel, iedereen kan een leeuw of een zebra herkennen. Maar dan hebben we het nog niet gehad over het Mesopotamisch damhert, het axishert, het edelhert en het Japanse en Vietnamese sikahert. Of wat dacht je van de onager, de perzische kropgazelle, de Mantsjoerijse kraanvogel of de zwarte paardantilope? Het heeft even geduurd, maar ik kan elk dier nu herkennen en er wat over vertellen. Wie wist bijvoorbeeld dat een hert elk jaar een nieuw gewei krijgt? Of dat de impala in Zuid Afrika ook de McDonalds deer wordt genoemd vanwege de M-vormige lijn op de billen? Ik tot vijf weken terug in ieder geval nog niet!
Ondertussen is mijn trein bijna waar ik zijn moet, dus ik ga deze blog maar eens afsluiten. Ik zal gauw eens wat foto’s nemen op stage, dan kan ik jullie ook eens laten zien waar ik zoal de hele dag mee bezig ben!

Tot blogs!
X Lieke

Animal Event

Op 15, 16 en 17 april was het zover. De vijfde editie van Animal Event, de vierde keer dat BunnyBunch.nl met een stand aanwezig was en de derde keer dat ik mee de stand heb bemand. Naast praatjes houden over konijnen was er ook wat tijd om rond te lopen over het evenement en wat demonstraties te bezoeken. Van de 611 foto’s die over zijn na het uitzoeken, heb ik een kleine selectie gemaakt om je een impressie van dit weekend te geven.

Een katje met twee verschillende oogjes

Frisbee demonstratie

Schippertje

Dobermann

Een stoned vlinderhondje

Lief klein Jack Russelmeisje

Border Collie

De roofvogels en uilen waren ook goed vertegenwoordigd door Birds@Work

Bosuiltje

Sakervalk en een saker/slechtvalk (?)

Een Falkland caracara en twee Bengaalse oehoes

Sakervalkje

Slechtvalken

Kerkuiltje met twee pootringen

Juveniel torenvalktarseltje Robinson

Twee Harris-tarseltjes

Mooie ara

We sliepen in een Jungalow, een huisje van de Beekse Bergen.
Het pannenkoeken bakken leverde de nodige hilariteit op, toen we, nadat we een half uur hadden staan te klungelen met een kaasschaaf als spatel, de spatel ontdekten die al die tijd al recht voor onze neus hing.

Keiko, de hond van Evelien en Gijs, mocht ook mee

Evelien en Gijs

En de uiteindelijk toch wel goed gelukte pannenkoeken

Ons woonkamertje met de giraffe

Dag 2: Russische rattenslang

Vanessa met de slang

En ik met de slang

Demonstratie hulphond

Evelien en Janneke

Janneke deelt heerlijke kruidkoek uit

BunnyBunch.nl

De demonstratie van Birds@Work: Vliegende zeearend

De Falkland caracara weet dat alleen onder de roze bekertjes vlees ligt, en laat de gele bekertjes netjes staan.

Bengaalse oehoe

Harris’ hawk Toeter vliegt op de handschoen

Torenvalk Robinson, hangend in de lucht

Slechtvalk maakt een snelle wending in de lucht

Baby Harrisje

Babybosuiltje

Keiko bij de stand

Dag 3: De roofvogeldemonstratie van de Beekse Bergen
Valkje in volle vlucht

Afrikaanse oehoe komt op de handschoen

Afrikaanse oehoe

Bekende handschoen!

Juveniele palmgier

Amerikaanse zeearend

Amerikaanse zeearend komt op de handschoen

Witruggier in volle vlucht

Op de terugweg van de roofvogeldemo naar het Animal Event liepen we langs deze luie leeuwen.

Onze buurman van de reptielenstand: een baardagame

Keiko met een uit de kluiten gewassen soortgenoot

En tot slot pikte ik nog een stukje van de laatste frisbeedemo mee

Al met al heb ik een ontzettend druk, maar hartstikke leuk weekend gehad!

Meet…

Twee sneeuwwitte kerkuiltjes! Het wijfje heet Zoë en het mannetje heeft nog geen naam. Suggesties zijn welkom!

Two snow white barn owls! The female is called Zoë and the male still don’t have a name. Suggestions are welcome!

Steenuiltje Gylfie

Little owl Gylfie

En Freya, de Red Shaheen-slechtvalk (Foto door Nadine van der Heijden)

And Freya, the Red Shaheen peregrine falcon (Photo by Nadine van der Heijden)

Ernie

Na een lange periode van ups en downs is afgelopen dinsdag Ernie de sneeuwuil ingeslapen. Hij had bumblefeet, een infectieziekte in de klauwen. Omdat er geen kans op verbetering meer was, is besloten om Ernie te laten inslapen.

Lief mannetje, op mijn eerste stagedag bij Falconcrest, bijna een jaar geleden, werd besloten dat je training uitzichtloos was en werden je schoentjes afgedaan. Op de laatste dag van mijn stage, vier weken later, werden je schoentjes echter weer omgedaan om opnieuw te beginnen met trainen. En met succes. Je huppelde vrolijk over de tafels heen, en hoewel je geen fan was van het publiek, steelde je de show met je hoge schattigheidsgehalte. Een tijdje later werd bumblefeet geconstateerd. Elke keer moest je geplaagd worden met betadine, maar na een paar weken leek er dan toch verbetering op te treden.
Helaas, net nadat het helemaal weg leek, kwam het net zo hard terug. Je poten werden dikker en je kreeg er echt last van. Een stevige antibioticakuur moest de oplossing vormen. Elke dag kreeg je braaf je medicijntjes in een hamster, waar je zo gek op was.

En toen kreeg ik dinsdagmiddag een telefoontje, dat je situatie zo uitzichtloos was dat het beter was om je te laten gaan. Midden in een carnavalvierende menigte viel de grond onder mijn voeten vandaan. Later, rond vijf uur kreeg ik het berichtje dat het gebeurd was. Lieve Ernie is er niet meer…

Ik ga je zo missen, lief ventje, nooit meer een enthousiaste “WHIEEEEEEEE” als we langslopen…
Over een tijdje zul je weer terug zijn op je plekje. Dan kom ik je een dikke knuffel geven, want die heb je nog van me tegoed…

After a long period of ups and downs, last Tuesday Ernie the snowy owl has been euthanized. He had bumblefeet, an infectious desease of the claws. Because there wasn’t any chance for progress, there has been decided to let him go.

Dear fellow, on my first day of placement on Falconcrest, nearly a year ago, your jesses had been taken off, because your training was hopeless. On the last day of my placement, four weeks later, your jesses were put on again to start with your training again. And succesfully. You cheerfully hopped over the tables and although you never was a fan of the public, you were stealing the show with your high level of cuteness.
Few months later bumblefeet was found. Every time you had to be teased with betadine, but after a few weeks there seems to be some progress.
Unfortunately, after it seemed to be completely gone, it came back just as hard. Your claws became thicker and it seems you really get pain. A firm antibiotic treatment would be the solution. Everyday you get your medicines in a hamster you really like.

And then, last Tuesday, I get a phone call that your situation was so hopeless that it was better to let you go… In the middle of a partying crowd the floor fell away beneath my feet. Later that day, I got the message it just happened… Dear Ernie is gone…

I’ll really miss you, dear boy, never your enthusiastic “WHIEEEEEEEE” again when we pass by… In a time you’ll be back at your place. Then I’ll give you a big hug, because you still deserves that…

Mijn gevoel in een liedje – My feelings in a song

Vanmiddag kwam ik per ongeluk dit nummer tegen en op de één of andere manier wist ik dat ik ‘t móest luisteren. Toen ik goed naar de tekst luisterde, merkte ik dat het hele nummer precies vertelt wat ik denk en hoe ik me voel.

This afternoon I accidentally found this song and in some way I knew I hád to listen to it. When I listened closely to the lyrics, I noticed that the whole song exactly tells what I think and how I feel.

Still miss you…

Yep, that’s me!

HSP ofwel Hoog Sensitief Persoon is geen ziekte, maar een aangeboren eigenschap die 15-20% van de bevolking heeft. HSP’s hebben een gevoeliger zenuwstelsel dan bij anderen. Hun eigenschappen zijn onder meer zorgzaam, bewust, (dag)dromen veel, voelen stemmingen aan, denken over veel dingen na, zijn snel ontroerd door kunst en natuur.

Hoog sensitieve personen zien eerder problemen, doorzien sneller verbanden en mogelijke risico’s. Ze zijn minder bereid risico’s te nemen en impulsief te handelen. Ze houden het grote geheel, het welzijn van mensen, dieren en natuur in de gaten omdat ze het liefst bewust leven.

Meestal hebben HSP’s een sterke intuïtie en zijn creatief in het bedenken van oplossingen. Deze eigenschappen zorgen ervoor dat het mensen zijn die niet direct op dingen afgaan maar rustig reflecteren alvorens tot een weloverwogen actie over te gaan.

In de omgang met andere mensen, komt hun eigenschap ook zeer van pas. Daarbij speelt intuïtie immers een grote rol. Ze hebben meer oog voor wat een ander nodig heeft, hebben een groot inlevingsvermogen, zijn bereid serieus te luisteren en te steunen. Vaak worden termen als open, warm, betrokken en meevoelend genoemd als positieve eigenschappen van HSP’s. Eigenschappen die mensen zeer waarderen in hun medemens.

De sterkere beleving van prikkels heeft ook nadelen: Sensitieve mensen zijn sneller geagiteerd en geïrriteerd, schrikken gemakkelijker, houden in het algemeen niet van grote veranderingen, zijn vaker van hun stuk gebracht, zien sneller dan anderen beren op de weg en zijn meer gesteld op eenvoud en rust. Onder druk presteren ze meestal slechter en hebben vaak moeite het tempo bij te benen omdat ze tussentijds tijd nodig hebben om op adem te komen.

HSP’s raken vrijwel dagelijks overweldigd door de hoeveelheid prikkels die op hen afkomen. HSP’s verwerken meer prikkels en hebben dan ook meer rust nodig. Voor HSP’s is het van belang dat zij hier bewust mee leren leven en een voor hen juiste balans vinden tussen rust en prikkels.

Bron: www.ookzogevoelig.nl

HSP or Highly Sensitive Person is not an illness, but a property that 15-20% from the worldwide population has. HSPs have a more sensitive nerve system than others. Some of their properties are caring, conscious, they’re (day)dreaming a lot, they feel moods, they’re thinking about many things, and they’re quickly moved by art and nature.

HSPs see problems, connections and potential risks faster. They are less willing to take risks and act impulsively. They keep an eye on the big picture, the welfare of people, animals and nature because they prefer to live consciously.

Usually HSPs have a strong intuition and are creative in finding solutions. These properties ensure that HSPs are people who won’t approach things immediately, but calmly reflect before going over to a deliberate action.

When handling with other people, HSP’s property is very useful. Intuition is playing a major role. They are more concicious in what other people need, have a great empathy, are seriously willing to listen and support. Often terms such as open, warm, concerned and compassionate are mentioned as positive properties of HSPs. Properties that people usually appreciate.

The increased perception of stimuli, sensitive people are faster agitated and irritated, they are easily scared, they mostly don’t like big changes, are more often baffled, see faster than others problems that actually aren’t such big problems and they more prefer simplicity and calmth. Under pressure they tend to perform worse, and they often find it difficult to keep up the speed because they need some time to take a breath.

HSPs almost daily get overwhelmed by the amount of stimuli they are approached by. HSPs have to cope with more stimuli and therefore they need more rest. For HSPs, it’s important that they conscious learn to live with it and find a proper balance between rest and stimuli.

Source: www.ookzogevoelig.nl

Twee dagen-blog – Two days-blog

Zo, nog even voor ik ga slapen een blogje schrijven over gisteren en vandaag.
Het belangrijkste nieuws: Mijn sollicitatie van dinsdag is goed uitgepakt… Op 26 april begin ik in de Beekse Bergen met mijn stage! Toen ik gisterenochtend op het station kwam, zag ik dat ik gebeld was door een nummer dat ik niet kende. Wel terugbellen, niet terugbellen..? Ach, als het belangrijk is bellen ze vanzelf nog een keer. Dus zo stapte ik in de trein. Pas toen ik bijna in Den Bosch was, begon er een belletje te rinkelen… Misschien was het wel van de Beekse Bergen! Aangezien het in de trein en op het station meestal nogal druk en lawaaierig is, besloot ik te bellen als ik van het station naar school liep. Een keer ging de telefoon over… Twee keer… Drie keer… Totdat er opgenomen werd. Zou het dan toch..? En ja hoor! Er werd me verteld dat ik welkom ben om mijn stage bij de Beekse Bergen te doen! Ik was in staat om ter plekke een vreugdedansje te maken! (Wat ik toch maar niet gedaan heb, gezien de hoeveelheid mensen waartussen ik liep.) Volgens mij heb ik de rest van de dag met een megasmile op mijn gezicht rondgelopen.
‘s Avonds hebben we een heerlijk actieve repetitie gehad bij het koor, was lang geleden dat we zo met elkaar zo hard gewerkt hebben. Helaas moest ik vanochtend alweer vroeg op school zijn, anders was ik bij het koor naderhand nog wel even blijven hangen. Altijd lachen met de jongens van de band.
Maar goed, gezien het tijdstip dat mijn wekker aangaf om af te lopen de volgende ochtend, ben ik toch verstandig geweest en ben om half 11 naar huis gegaan.
Vanochtend was het weer lekker drama met de NS, in plaats van 40 minuten deed ik er vanochtend ruim een uur over om op school te komen. Gelukkig hadden we maar één les, waarna ik naar Falconcrest ben gegaan. Was m’n ochtendhumeur gauw vergeten toen ik daar was, altijd genieten om op Falconcrest te zijn. Ik ben zelfs nog heel fanatiek met project bezig geweest, (Wat we dit blok op FC gaan doen) heb de eerste drie kantjes al volgeschreven.

Misschien wordt het tijd om een eind aan deze blog te breien, hij is al veel te lang geworden. Het vertalen bewaar ik voor morgen, anders slaap ik over een uur nog niet!

Welterusten en tot blogs!

Before I go to sleep I’ll write a blog about today and yesterday.
The big news: My application of last Tuesday turned out well… On the 26th of April my placement at Safari Park Beekse Bergen will begin! When I came at the train station, I saw I was called by a phone number I didn’t recognize. Call back or don’t call back..? Well, if it is important, they will call back themselves. With that thought I stepped into the train. When I was almost in Den Bosch, something inside of me said it maybe could be the Beekse Bergen! Because of the noise on the train and the train station, I decided to call back when I was walking to school. One time the phone rang… Twice… Three times… Than my call was taken! Should it be..? And yes! I was told I am welcome to do my placement at the Beekse Bergen! I was able to do a victory dance (which I didn’t, looking to the number of people walking around me.) I think I had a very big smile on my face for the rest of the day.
In the evening we have had a nice, active rehearsal at choir. It was a long time ago that we have worked so hard together. Unfortunately I had to be early at school this morning, so I couldn’t hang around a bit longer at choir. It’s always fun with the guys of the band.
Anyway, given the time my alarm was ringing this morning, I was wise enough to go home at half past 10 pm.
This morning it was quite a drama with the Dutch Railways. Instead of only 40 minutes, it takes me more than an hour to get at school. Luckily we only had one lesson and after that I went to Falconcrest. My morning mood was soon gone when I was there, I always enjoy to be at Falconcrest. I even worked at my school project there, (which we are going to do at FC) I wrote the first three full pages.

Maybe it is time to end this blog, it’s already become too long!

Good night and until the next blog!

HTML gedoe – HTML troubles

Als je probeert om een fotoalbum te maken, ben je zo een paar uur verder. Vooral als het niet lukt. Ik probeer klikbare thumbnails in te voegen, zodat je, als je er op klikt, een popup met de foto in groot formaat krijgt. Het plaatsen van de thumbnail lukt me, het maken van een html code voor een popup ook, maar die twee aan elkaar koppelen blijft nog een probleem. Ik blijf gewoon nog even lekker aan het klooien en als het eenmaal is gelukt, zullen er gauw foto’s in het fotoalbum verschijnen!

Groetjes, Lieke

======================

If you try to make a photo album, you may need some hours. Especially if it fails. I try to insert clickable thumbnails, so when you click on them, a pop up screen with the photo in full size will open. I managed to add the tumbnail and to make a html code for the popup, but I still can’t put them together. I’ll be messing around a bit and once I make it, some pictures will appear in my photo album!

Greetings, Lieke